Czy kogut może żyć bez głowy? Historia Mike’a z Colorado

Tak, w przypadku jednego koguta to się udało: Mike z Colorado żył po ścięciu głowy około 18 miesięcy. Przeżył, bo topór ominął żyłę szyjną, a większość pnia mózgu i jedno ucho zostały na ciele. Skrzep krwi zatkał ranę i nie pozwolił mu się wykrwawić. Mike znalazł się w Księdze rekordów Guinnessa jako najdłużej żyjący kurczak bez głowy.

Kolacja, która nie doszła do skutku

10 września 1945 roku farmer Lloyd Olsen z Fruita w Colorado miał jeść kolację z teściową. Żona wysłała go na podwórko po kurę. Olsen wybrał koguta rasy wyandotte o imieniu Mike, który miał pięć i pół miesiąca, i ściął mu głowę. Topór usunął jej większą część, ale chybił żyły szyjnej.

Mike nie padł. Utrzymywał równowagę na grzędzie i niezgrabnie chodził, próbował czyścić pióra, dziobać ziarno i piać – a jego „pianie” było tylko bulgotaniem w gardle. Skoro kogut nie umierał, Olsen zaczął się nim opiekować: karmił go mieszanką mleka z wodą z zakraplacza i dawał mu małe porcje kukurydzy i robaków.

Dlaczego to w ogóle możliwe

Pień mózgu odpowiada za podstawowe funkcje, takie jak oddychanie i bicie serca, oraz za większość odruchów kury. Skoro prawie cały został na miejscu, Mike pozostawał w całkiem dobrym stanie. Jest to przykład tego, jak ośrodki generujące ruch mogą utrzymywać podstawowe funkcje życiowe bez udziału wyższych struktur mózgu.

Wyjaśnia się też, jak chodził i utrzymywał równowagę. U ptaków jest drugi narząd równowagi w okolicy miednicy, tzw. narząd lędźwiowo-krzyżowy, który niemal niezależnie od aparatu przedsionkowego kontroluje chodzenie.

Gwiazda objazdowych pokazów

Po tym jak Mike zyskał sławę, występował w objazdowych pokazach osobliwości, obok takich „dziwolągów” jak dwugłowe niemowlę. Fotografowały go dziesiątki gazet i czasopism, a pisały o nim „Time” i „Life”. Wstęp na pokaz kosztował 25 centów. U szczytu popularności właściciel zarabiał 4500 dolarów miesięcznie, a samego koguta wyceniano na 10 tysięcy dolarów.

Jak umarł

W marcu 1947 roku, w motelu w Phoenix w Arizonie, w drodze powrotnej z trasy, Mike zaczął w nocy dusić się własnym śluzem. Państwo Olsenowie zostawili poprzedniego dnia na pokazie strzykawki do karmienia i czyszczenia, więc nie mogli go uratować. Olsen twierdził potem, że sprzedał kurę, przez co jeszcze w 1949 roku krążyły opowieści, że Mike wciąż jeździ po kraju. Według innych źródeł przecięta tchawica nie pozwalała mu zaczerpnąć dość powietrza i dlatego udusił się w motelu.

Dzień Mike’a Bezgłowego

Dziś Mike jest „instytucją kulturalną” rodzinnego Fruita. Od 1999 roku w trzeci weekend maja obchodzi się tam Mike the Headless Chicken Day. W programie są między innymi bieg na 5 kilometrów „Run Like a Headless Chicken”, rzut jajkiem, „Przypnij głowę kurze” i kurzy bingo, w którym liczby wybierają kurze odchody spadające na planszę z numerami.