Przejdź do treści
Historia

Najkrótsza wojna w historii trwała niecałe 45 minut

· 2 min czytania

Rycina z 1896 roku przedstawiająca brytyjskie okręty ostrzeliwujące pałac sułtana na Zanzibarze
Bombardowanie Zanzibaru na rycinie z brytyjskiej gazety z 1896 roku. Fot. autor nieznany, domena publiczna, Wikimedia Commons

Najkrótszą wojną w dziejach była wojna angielsko-zanzibarska, stoczona 27 sierpnia 1896 roku. Trwała – zależnie od źródła – od 38 do 45 minut i zakończyła się całkowitym zwycięstwem Wielkiej Brytanii.

Spór o tron

Zanzibar to wyspa na Oceanie Indyjskim u wybrzeży Afryki, dziś część Tanzanii. Pod koniec XIX wieku był sułtanatem pod silnym wpływem Wielkiej Brytanii: zgodnie z wcześniejszym traktatem nowy sułtan potrzebował brytyjskiej zgody.

25 sierpnia 1896 roku nagle zmarł probrytyjski sułtan Hamad ibn Suwajni. Okoliczności śmierci były podejrzane, a część ludzi o jej spowodowanie obwiniała jego 29-letniego krewnego, Chalida ibn Barghasza. To właśnie Chalid natychmiast zajął pałac i ogłosił się sułtanem – bez zgody Brytyjczyków, którzy woleli innego, przychylniejszego im kandydata, Hamuda ibn Muhammada.

Brytyjski konsul Basil Cave wezwał Chalida do ustąpienia. Ten odmówił i zaczął zbierać siły. Wokół pałacu stanęło około 2800 obrońców, w większości cywilów, a z artylerii mieli m.in. kilka karabinów maszynowych Maxim, kartaczownicę Gatlinga, dwa działa polowe i… brązową armatę z XVII wieku.

Ultimatum do godziny 9.00

Brytyjczycy ściągnęli do portu dwa krążowniki i trzy kanonierki, wysadzili na ląd 150 marynarzy i żołnierzy piechoty morskiej, a do dyspozycji mieli także 900 lojalnych Zanzibarczyków. Chalid dostał ultimatum: opuścić pałac do godziny 9.00 rano 27 sierpnia.

Nie opuścił. O 9.02 okręty Racoon, Thrush i Sparrow jednocześnie otworzyły ogień. Pierwszy pocisk kanonierki Thrush od razu unieszkodliwił jedno z dział obrońców. Pałac był w dużej części drewniany, a barykady ze skrzyń i bel nie dawały osłony przed pociskami burzącymi.

O 9.05 do walki włączył się okręt sułtana, przestarzały Glasgow, który ostrzelał brytyjski krążownik St George – między innymi z kartaczownicy podarowanej kiedyś sułtanowi przez królową Wiktorię. Odpowiedź Brytyjczyków posłała go na dno. Port był płytki, więc maszty okrętu wystawały ponad wodę; załoga wywiesiła brytyjską flagę na znak kapitulacji i została uratowana przez brytyjskich marynarzy.

Bilans

Po niespełna trzech kwadransach było po wszystkim. Siły sułtana straciły około 500 zabitych i rannych. Po stronie brytyjskiej ranny został jeden marynarz.

Chalid uciekł z pałacu i schronił się w konsulacie niemieckim, skąd przedostał się do Niemieckiej Afryki Wschodniej. Brytyjczycy szybko osadzili na tronie Hamuda, który stanął na czele marionetkowego rządu. Wojna oznaczała faktyczny koniec Zanzibaru jako suwerennego państwa.

Przeczytaj także